"Türkiye Nereye Sol Nerede" başlığı altında toplanabilecek olan yuvarlak masa toplantılarının ikincisi 12 Haziran 2010 tarihinde TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi toplantı salonunda yapıldı.

"Yeniden Yapılanan Cumhuriyet Projesini Soldan Anlamak, Değiştirmek İçin Anlamak" konu başlığı altında yapılan toplantıyı SAV Yönetim Kurulu üyesi Mehmet Türkay yönetti. Aydın Çubukçu, Ertuğrul Kürkçü, Nuray Ergüneş, Mustafa Bayram Mısır, Taner Timur, İzzettin Önder, Fuat Ercan ve Yüksel Akkaya bu yuvarlak masanın katılımcıları olarak konuya ilişkin genel yaklaşımlarını sundular. 

Genel bir katılım duyurusu yapılmayan toplantıyı 30 SAV üyesi ve dostu izledi.

SAV Genel Kurulunda Yönetim Kurulunun önüne bir "görev" olarak da konulan "Türkiye Nereye Sol Nerede" başlıklı toplantılar, deşifre edilerek internet ortamında ve Almanaklarda yayımlanacak.

Hem toplantı katılımcısı hem SAV onur üyesi olan İzzettin Önder'in 14.06.2010 tarihinde Evrensel'deki köşesinde yayımlanan toplantıya ilişkin yazısı aşağıdadır.

SAV olarak giderek güçlenen yayın faaliyetlerimize katkı sağlayacak kitap sitemizi genel kullanıma açtık. http://kitap.savportal.org adresindeki SAV Kitapçı'dan "online" olarak kitap sipariş edilebilecek. Kitap siparişi için siteye üye olmak ve adres bilgilerini üye formuna girmek gerekiyor. Üye giriş formu doldurulduktan sonra yapılan siparişler doğrudan belirtilen adrese teslim edilecek. Ödeme biçimi olarak şimdilik sadece SAV Kitapçının Banka hesabına EFT / HAVALE seçeneği aktif durumda..  

18 Nisan 2010 tarihinde yaptığımız Genel Kurulumuz sonrasında 6. Dönem çalışmalarına başladık. Bu dönemde daha etkin bir SAV'ı hep beraber oluşturacağımıza inanıyoruz.

Önsözden

Sermayeyi ve daha da özel olarak büyük sermayeyi konu edinen bu kitap, öncelikle, sermaye egemenliğine ve bunun yol açtığı eşitsiz ilişkilere karşı olanlar için yazılmıştır. Kitabın başlıca amacı, Türkiye’deki büyük sermaye gruplarına ilişkin sistematik bir inceleme ortaya koyarak, konuya dair bilgi birikimine katkıda bulunmaktır. Söz konusu sistematiğin temelini, sermaye grupları tarafından gerçekleştirilen ekonomik nitelikli faaliyetlerin dökümü, sınıflandırılması ve analiz edilmesi oluşturmaktadır. Metinde, esas olarak, sermaye gruplarının ne yaptıkları ve bunu nerede ve ne zaman yaptıkları sorularına yanıt aranmaktadır. Bu çerçevede, konunun doğal olarak içinde barındırdığı söylenti ve abartılardan uzak durulmaya ve mümkün olduğunca somut verilere dayanan nesnel bir inceleme yapılmaya çalışılmıştır.

Kitap iki ana kısımdan oluşmaktadır. Giriş bölümünü izleyen birinci kısım Türkiye kökenli büyük sermaye gruplarının (Finans kapitalin) oluşum ve gelişim sürecini ana hatlarıyla ele almakta, ikinci kısımda ise 25 büyük grubun kuruluşlarından günümüze dek gerçekleştirdikleri ekonomik faaliyetler incelenmektedir (İş Bankası-Şişecam, Koç, Sabancı, Çukurova, Oyak, Doğan, Ülker, Doğuş, Enka, Tekfen, Uzan, Zorlu, Anadolu Endüstri, Borusan, Profilo, Eczacıbaşı, Kale, Toprak,Ciner, Çalık, Yaşar, Akkök, İhlas, Alarko ve Elginkan grupları).

2008 Almanak, küresel kapitalizmin krizinin derinleştiği ve krizin tüm yükünün emekçi sınıf ve tabakaların üzerine yıkılmaya çalışıldığı günlerde elinize geçiyor. Ve Almanak 2008 yazarları, diğer 7 Almanak’ta olduğu gibi, emekten yana bir tutumla
hem krizi ve krizin değişik alanlarda yansımalarını
analiz ediyorlar hem de küresel kapitalizmin neo-liberal politikalarını ve sonuçlarını açığa çıkarıyorlar.

Bu kolektif çalışmanın destekçileri:
Ümit AKÇAY, Öztin AKGÜÇ, Özgün AKDURAN, Ahmet ATALIK, Murat AYDIN, Çiğdem ÇAĞLAYAN, Aydın ÇUBUKÇU, Temel DEMİRER, Yücel DEMİRER, Gülnur ELÇİK, Fuat ERCAN, Başak ERGÜDER, Nuray ERGÜNEŞ, Nilay ETİLER, Bülent FALAKAOĞLU, Onur HAMZAOĞLU, Evren HASPOLAT, Rasih Nuri İLERİ, Hakan
KAPUCU, İrfan KAYGISIZ, Ece KOCABIÇAK, Nilüfer KORKMAZ, Hayri KOZANOĞLU, Ertuğrul KÜRKÇÜ, Berna GÜLER MÜFTÜOĞLU, Özgür MÜFTÜOĞLU, Özgür NARİN, İzzettin ÖNDER, Sibel ÖZBUDUN, Yasemin ÖZGÜN,
Özlem ÖZKAN, Cahide SARI, Kurtar TANYILMAZ, Alper TAŞ, Tolga TÖREN, Müge TUZCUOĞLU, Mehmet TÜRKAY, Hakan TÜZÜN, Örgen UĞURLU, Levent YAYLAGÜL, Cavit Işık YAVUZ, Haluk YURTSEVER

Önsözden

1970’lerde dünya ölçeğinde yaşanan krizle başlayan yeniden yapılanma 90’lı yıllar itibarıyla mantıki sonuçlarına ulaşmaya başlamıştır. Yeniden yapılanmanın dayandığı mantık özü itibariyle sermayenin değersizleşmesini önlemek üzere yeni kurum ve ilişki biçimleri oluşturmak ve/veya mevcut kurum ve ilişki biçimlerini bu amaca hizmet edecek biçimde dönüştürmektir. 80’li yıllarda hız alan bu süreçte özellikle, soğuk savaş ortamının Sovyetler Birliği’nin çözülmesiyle beraber sona ermesi kapitalist birikimin önünde yeni fırsatlar açılması anlamına gelmiştir. Kapitalist birikim yeni mekânlara yayılırken daha önce başlamış olan yeniden yapılanmanın kurumsallaşmalarına ve yeni ilişki biçimlerine başvurmuş ve bu yolla kendini tahkim etmiştir. Mekânsal yayılmanın coğrafi sınırına ulaşılmış olması, gerek tekil sermayeler gerekse kategorik olarak sermayenin temsiliyeti bağlamında devletler açısından en kritik ilişki biçimleri olarak rekabet ile mekânların ve dolayısıyla kaynakların yeniden paylaşımı olarak belirmiştir.

Kapitalizmin asli ve zorunlu ilişkisi olarak rekabet, sermayenin değersizleşmesini önlemeye dönük dinamikle birleştiğinde daha önce meta ilişkisi içinde olmayan alanların birikim sürecine doğrudan içerilmesi sistemin mümkün en yüksek kâr’a dayalı mantığı açısından bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Yeni alanlar birikim için yeni fırsatlar anlamına gelmektedir. Ancak, yeni fırsatların kimin müdahalesine göre ve hangi araçlarla gerçekleşeceği, yine birikimin süreklilik arz eden temel dinamiklerinden birisi olan güç ilişkilerine bağlı olarak biçimlenecektir. Sistemin uzun dönemli eğilimlerini belirleyen çatışma alanı olarak güç ilişkilerinin sınıflar arası ve sınıf içi dengesinin, dünya genelinde işçi sınıfı karşısında sermayenin, sermaye içinde küçük ölçekliler karşısında büyük ölçekli sermayenin lehine dönmesi, yukarıda vurgulanan yeniden yapılanmaya yaslanan ve diğer taraftan onun koşullarını destekleyen önemli bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Birçok durum ya da alana kıyasla güç dengelerinde süreç içinde yaşanan bu dönüşümün en açık izlendiği alan özelleştirme pratiğidir.

Mehmet Türkay

Önsözden...

Bu çalışma,araştırmacımızın ifade ettiği gibi Türkiye’de 1980 sonrasında yeni liberalpolitikalarla bezenen ihracata dayalı sanayileşme modeli ile büyümeninhedeflenmesiyle bir kenara itilen tarımsal faaliyetler, sosyal bilimçevrelerince yeterince dokunulmayan bir alan olarak kalırken bu çalışmabütünüyle dokunmayı seçmiştir. Çalışmanın özgünlüğü de dokunulmayan alanadokunmakla başlamaktadır. Ve de tarımsal alanda yapılan dipsiz bir kuyuyuandıran, teorik tartışmalar hem korkutucu (kapsam açısından), hem de olağanüstü yorucu algılayışları çok naif ve sade bir dille aktarılarak kapsamıçizilmiş bir şekilde soyutlama yapılmaktadır. Diğer yandan çalışmada bugüne ilişkinsoyutlama yapılırken, hâkim görünen dış etkilerin tarımsal alanı değişimezorlayışının yanı sıra iç etkilerin de bu değişime nasıl ortaklık ettiğine dairönemli bilgiler sunmaktadır. Ayrıca çalışma, devasa tarımsal alanınincelemesinin kapsamının “sözleşmeli çiftçilik” özelinde daraltılmasıyla somutdüzeyde daha derinlikli irdelemeyi içermektedir.

SUNUŞ'TAN

Kır ve bunun bir parçası olan köy, başta kamu yönetimi, sosyoloji, iktisat ve coğrafya olmak üzere birçok bilim dalının ilgi alanına giren bir konudur. Özellikle kırsal alandaki yönetim birimlerinin yapısı, sosyolojik özellikleri, başat etkinlik olan tarım ve kırsal kalkınma konuları öteden beri ilgi duyulan konular olmuşlardır. Buna karşın ülkemizde bu konuları bütüncül açıdan ele alan çalışma sayısı oldukça azdır. Son yıllarda başta AB olmak üzere uluslararası kuruluşların desteklediği projeler çerçevesinde kırsal alanın gündeme gelmiş olması ve yayın sayısındaki artış umut vericidir. Ancak gerçekleştirilen projeler ve bunlara dayalı olarak yapılan bilimsel yayınlarda konunun büyük ölçüde AB’ne Türkiye’nin uyumu çerçevesinde ele alınması, akademik katkının sınırlı kalmasına yol açmaktadır. 

Türkiye’de kırsal alan yönetimini ele alan Dr. Sabrina Kayıkçı’nın çalışması konuyu bütüncül açıdan ve karşılaştırmalı olarak ele alarak önemli bir akademik katkı yapmaktadır. Övgüye değer bu çalışmada, ülkemizdeki kırsal alan yönetimini değerlendirmekle kalmamakta, bir dönemleştirme ve bu dönemler arasında karşılaştırma yaparak politik ve yönetsel bir dönüşümü tarihsel olarak ortaya koymaktadır. Kırsal alan yönetimini biçimlendiren bir dinamik olarak Türkiye-AB ilişkilerini eleştirel bir gözle, nesnel ve gerçekçi bir biçimde ele alan Dr.Kayıkçı, AB çerçevesinin ötesine geçerek kırsal alan yönetimine ilişkin getirdiği önerilerle kamu görevlilerine ve politikacılara bir yol haritası çizmektedir.